ای عشق ندانی از من ....
درباره سایت
امکانات وب
دلم در کوچه ای تنهاست ... ته این کوچه یک دریاست ... و من هر روز می آیم .... میان سنگ و آیینه ... دلی آلوده می یابم ... نه فردا را به او دادند .... نه فریادش بها دادند ... دلم در کوچه ای تنهاست ... به امید همین فرداست ... خیانتها به جان دارد .... نقاب از آسمان دارد ... به پایش قفل بد عهدی ... نه رنگی در کمان دارد ... دلم را برده ام خانه .... بشستم بال و پرهایش ... به زخمش مرهمی نمناک ... برایش دانه می دادم .... دلم آرام میگیرد ... کمی آسوده می خوابد ... ولی ناگه به یاد عشق ... هوای کوچه می خواهد .... دلم در کوچه ای تنهاست.... رضا
+ نوشته شده در جمعه دوازدهم آذر ۱۳۹۵ساعت 22:46 توسط رضا |
برچسب: کوچه,
نویسنده: پرنیا طاهری