ای عشق ندانی از من ....

امان از شب ..امان از وهم تنهایی ..خیالم هر شب این ساعت ...به سویم میشود راهی...وجودم میشود نفرت...به قلبم زهر می بارد...دلم میسوزد از این ترس..تو هرگز بر نمی آیی...به دستم تیغ می گیرم...وجودم سخت میلرزد...به قلبم میدهم تسکین...نگاهم غرق باران است....به رسم عادت این لحظه..کمی آواز میخوانم....سحر میگ...

ای الهه ام .. ای نگاهم .. ای همه امید و آه ام .. بی تو من عمری تباهم ..گفته بودی با تو هستم .. با وجودت شاد و مستم ..هر کجا خواهی نشینم .. من برایت خانه هستم ..حال بنگر خانه ات را .. آتش پیمانه ات را ..اندکی آهسته تر بین .. سوزش پروانه ات را ..گفتی از درد و غرورم .. با دلی سرد و صبورم ..با سکوتی ساده گویم .. حرفهایی در گلویم ..یاد دارم روز آخر .. شکوه ها کردی به داور ..نامت از نامم جدا گشت .. دین خود دادم به کافر..عاشقی را من ندانم .. قصه ها دیگر نخوانم ..حرف من اینک همین است .. بی تو من دیگر نمانم ..رضا شاعر ...